Saturday, December 12, 2009

உனக்கும் எனக்கும்...

என் தங்கையின்
தோழிகளில் ஒருத்தியாய், நீ
என் வீட்டிற்கு வந்திருந்தாய்
ஹலோ! அண்ணா, நான் ரேவதி
ஹலோ! அண்ணா, நான் ரம்யா
என்றவாறு அறிமுகப்படலம்
ஆரம்பித்தது.
சரியாக உன் முறை வரும்போது
இருமத்தொடங்கினாய்,
உன் சில்மிஷ சிரிப்பினூடே
இவ திவ்யாண்ணா,
என்று தங்கை சொன்ன
அந்த நொடியில் ஆரம்பித்திருக்கலாம்
உனக்கும் எனக்குமான காதல்!


ஏதோவொரு அந்தி நேரம்
எந்த பூ ரொம்ப அழகு?
என்ற உன் கேள்விக்கு,
மாங்காப்பூ போட்ட ரவிக்கை,
சிவப்பு பட்டு பாவாடையும்,
மயில்கழுத்து நிற தாவாணியில்
இருக்கும் பெண்ணின்
கூந்தலில் இருக்கும் எந்த பூவும் அழகு
என்று சொல்லியிருந்தேன்,
டி, இந்த ஜிமிக்கி
அம்மா புதுசா வாங்கி தந்தா,
எப்படி இருக்கு? என்று
மாங்காப்பூ போட்ட ரவிக்கையில்
சிவப்பு பட்டு பாவாடையில்
மயில்கழுத்து நிற தாவாணியில்
என்னை பார்த்துக்கொண்டு
என் தங்கையிடம் கேட்டுக்கொண்டிருந்த
அந்த நொடியில் ஆரம்பித்திருக்கலாம்
உனக்கும் எனக்குமான காதல்!



திறந்திருந்த மேசையும்,
பிரிந்திருந்த நாட்குறிப்பும்,
முன்னொரு மழை நின்ற
மாலை நேரத்தில்
சூடான காபியின் மணமிக்க
ஆவியை ரசித்தபடி,
உனக்காக நான்
எழுதியிருந்த கவிதையின்
கடைசி வரிகளில்
அரைப்புள்ளியும், காற்புள்ளியுமாய் – நீ
உதிர்த்துசென்றிருந்த பூக்கள்
பார்த்த அந்த நொடியில் ஆரம்பித்திருக்கலாம்
உனக்கும் எனக்குமான காதல்!

THANKS,
முரளிகுமார் பத்மநாபன்

No comments:

Post a Comment