Tuesday, December 29, 2009

FRIENDS...

Friends..... ....
They love you,
but they are not your lover
They care for you,
but they are not from your family
They are ready to share your pain,
but they are not in your blood relation.
They are.........FRIENDS! !!!!
True friend...... ..
Scolds like a DAD..
Cares like a MOM..
Teases like a SISTER..
Irritates like a BROTHER..
And finally loves U more than a LOVER

பிரியும் நட்பு

மனிதக் கூடுகளைச் சுமந்தலையும்
உயிர்களுக்கு மத்தியில்
‘மனிதம்’ காட்டி என்னை
மயங்க வைத்த தோழனே !

உன்னைப் பிரிவதற்கு
என் மனம் ஒப்பவில்லை நண்பா.
வார்த்தையில் வர்ணஜாலங்களை
வாரி இறைத்த என்
பள்ளிக் கலைஞனே
என் உயிரை அழுத்திப்
பெருவலியெடுக்க,
உன்னைப் பிரிவதை எண்ணி நான்
துடித்துப் போகிறேன்.
காயமற்ற இடங்களில் கூட
உன் பிரிவு வலியைத் தருகிறது தோழா !
உடைந்த சிலம்பின் கதறலாய்
தனித்து விடப்பட்ட
சிறு தீவின் குமுறலாய்
துயரெடுத்துப் புலம்புகிறது
என் இதயம்.

என் உயிர் நண்பனே !
உன் கைப்பேசியில்
என் எண்ணை அழுத்தி அடிக்கொரு ஒரு
‘குறுஞ் செய்தி’ அனுப்புவாய்.
இல்லையேல்
நாளொரு பொழுது
‘எப்படிச் சுகம்? ’ என்ற
ஓற்றை வரியிலாவது
நலம் விசாரிப்பாய் என்ற நம்பிக்கையுடன்
பிரிந்து செல்லும் பள்ளித் தோழன்

நட்பு

அம்மா வயிற்றில் சுமந்தால்
அப்பா தோளில் சுமந்தார்
காதலி இதயத்தில் சுமந்தால்
தோழன்
நான் உன்னை சுமக்கவில்லை
ஏனென்றால் நட்பு ஒரு சுமையல்ல

நிழல் கூட மாலை நேரத்தில் பிரியும்
என் நினைவுகள் உன்னை விட்டு என்றும் பிரியாது

மரணமே வந்தாலும் உன்னை மறக்காத இதயம் வேண்டும்
மீண்டும் ஜனனம் என்றால் அதில் நீயே வேண்டும்
உரவாக அல்ல என் உயிர் நட்பாக

புரியாத நட்புக்கு அருகில் இருந்தாலும் பயனில்லை
புரிந்த நட்புக்கு பிரிவு ஒரு தூரமில்லை

நம் வெற்றியின் போது கை தட்டும் பல விரல்களை விட
தோள்வியின் போது கை கொடுக்கும் தோழனின் ஒரு விரலே சிறந்தது
THANKS,
anbharasan

நட்பு

தண்டவாளங்கள் ஒன்று சேர்வதே இல்லை என்கிறார்கள்...


தண்டவாளங்கள் ஒன்றை விட்டு ஒன்று பிரிவதும் இல்லை..
நம் நட்பை போல
THANKS,
மீனு

இதுதான் நட்பு

உனது குறைகளை
உனக்கு மட்டும் சுட்டிக்காட்டி
மற்றவர்களிடம் மறைத்துவிடுகிறவன்;

உனது நிறைகளை
உனக்கு மட்டும் மறைத்துவிட்டு
பிறரிடம் எடுத்துக் காட்டுகிறவன்
இவன் தான் நம்பத் தகுந்த நண்பன்..............
THANKS,
மீனு

Sunday, December 27, 2009

மீண்டும் சந்திப்போம்

காக்கைக் கூட்டம் நாங்கள் என்பதை
காலை உணவில் கண்டு கொண்டோம்.
காலைக் குளியல் கனவு என்பதை
காலப் போக்கில் புரிந்து கொண்டோம்.


திருநீறு மணக்கும் நெற்றியை.
தேர்வு தோறும் காணலாம்.
நாமம் சுமக்கும் மகிழ்ச்சிதனை
தேர்வின் முடிவில் அறியலாம்.


அறிவைப் பகிரும் ஆர்வத்தை விட
அறியாமையைப் பகிரும் இன்பம் மிகுதி.
அன்று வென்றோம் மெல்லிய இதயம்.
என்று பார்த்தோம் சூரிய உதயம்?


உறக்கமில்லா இரவுகளிலும் சோம்பல் இல்லை
மதிய வகுப்புகளில் விழித்ததே இல்லை.
அர்த்தமில்லா அரட்டைகள் சலித்ததே இல்லை.
அழகின் தரிசனங்கள் துறந்ததே இல்லை.


நான்கு பேர் அடித்த போதும் வலித்ததில்லை
நண்பன் சொன்ன வார்த்தைக்காக அழுததுண்டு.
ஈசலைப் போலவே சண்டைகளும் கோபங்களும்
அற்ப ஆயுளில் மடிந்து மறக்கப்பட்டது.


நிராகரிப்புகள் வலியைத் தந்தாலும்
விசாரிப்புகள் வசந்தம் தந்தன.
நாங்கள் சாயத் தோள்கள் இருந்ததால்
வாள்கள் வீசப் பயந்தன தோல்விகள்.

வாழ்க்கை என்பது
மகிழ்ச்சித் தருணங்களின் தோரணம்.
நெஞ்சில் தித்திக்கும் பள்ளி நினைவுகளுடன்
பிரிவோம் சந்திப்போம் . .

Thursday, December 24, 2009

நட்பின் அதிசயம்

எனக்கும் அவனுக்கும் எல்லா கருத்திலும் வேறுபாடு,
இருந்தும் நாங்கள் ஒற்றுமையாக இருக்கிறோம்
-நட்பினால்

Monday, December 21, 2009

நட்பு

சொல்ல முடியாத
காதலை நாளெல்லாம்
சொல்கிறேன்
நண்பனிடம்.

வெடித்து அழும் காதல்
நெஞ்சங்களின்
துடிப்பு சத்தம்
நண்பர்களுக்கு மட்டுமே
கேட்கிறது.

பூமியில்
விழுகின்ற மழைத்துளி
மண்ணில் கலக்கிறது
காதலில்
விழுகின்ற கண்ணீர்த்துளி
நட்பில் கலக்கிறது

காலமெல்லாம்
இலையுதிர்காலம்
காதல்.

காலமெல்லாம்
வசந்தகாலம்
நட்பு.


காதலில் நொறுங்கிய
இதயத்துகள்கள்
ஒன்றாக இணைவது
நட்பின் வார்த்தைகளில்.
THANKS,
NILARASEEGAN.

நம் நட்பு

நம்பிக்கையில் வளர்ந்து
நாடித்துடிப்பில் கலந்துபோன
இனிமையான நட்பு
உனக்கும் எனக்கும் இடையில்..

பூ செடியில் மட்டுமல்ல
இதயத்திலும் பூக்குமென்பதை
புரியவைக்கும் - நம் நட்பு

உனக்கும் எனக்கும் ஒரே எண்ணம்தான்
நான் சொல்ல முனையும்போது
நீ முடித்து வைப்பாய் வாக்கியத்தை…

தோல்விகள் வரும்போது
தோள் கொடுப்பாய் சாய்ந்துகொள்ள
அங்கே நம்பிக்கை ஆயுதம் கொடுத்து
தோல்விகளை விரட்டும் - உன் நட்பு

ஒரே தட்டில் சோறு சாப்பிடுவோம்
அமுதம் இதுதான் என்று
உணர்த்திச்செல்லும் - நம் நட்பு

கைப்பேசியில் குறுஞ்செய்தி அனுப்புவாய்
அது மனதில் தட்டச்சு செய்துவிட்டு
மௌனமாய் சந்திக்கும் என் உதடுகளை

வானம்தான் நட்பு என்றால்
அதை அலங்கரிக்கும்
நட்சத்திரங்கள் - நம் நட்பு

எனக்கு ஆபத்து என்றதும்
உன் சதை துடிக்கிறதே!
அதனால்தான் சதைக்குள் இருக்கும்
இதயத்தில் பாதுகாக்கிறேன் - நம் நட்பை

நினைக்க மறப்பதில்லை
நிரந்தரமாய் பிரிவதில்லை
பிரியா விடைகொடுத்தாலும்
மனசுக்குள் பயணிக்கும் - நம் நட்பு

நட்பா, காதலா எனும்
விவாதம் வந்ததில்லை நமக்குள்
நட்பும் காதலும் சேர்ந்து வாழும்
நட்புக் காதல் - நம் நட்பு

நட்புக்கு ஈடு இணை எதுவுமில்லை
அதனால்தான் தேடுகின்றோம்
இணையதளத்திலும் இருந்திடுமென்று…

உன்னை சந்திக்கும் இடத்தில்
கடந்த காலமும் நிகழ் காலமும்
பரிமாரப்படுகின்றன நமக்குள்
அங்கே துளிர்த்து நிற்கும் - நம் நட்பு
THANKS,
RAJIV GANDHI.

நட்பு

நீ என்னிடம் பேசியதைவிட
எனக்காக பேசியதில்தான் உணர்ந்தேன்
நம் நட்பை.
THANKS,
Arivumathi

நம் நட்பு

பேசி விடிந்த இரவுகளில் தொலைந்து போன தூரம்
கணிப்பொறியின் ஸ்பரிசத்தில் விழுதுவிட்ட நம் நட்பு
உன் முகம் காணா பொழுதிலே இதயத்தில் ஒரு சுமை
உன் முதல் வார்த்தை கேட்ட உடன் முகமலரும் புன்னகை.
THANKS,
Ilaval.

நம் நட்பு

அறிமுகம் இல்லாமல் வந்தோம்.....
அடிக்கடி பேசிக் கொண்டோம்....
உறவுகளுக்கு மேலே நட்பு ஆனோம்...
காலங்கள் கடந்து சென்றாலும்
கடைசிவரை தொடரும் நம் நட்பு...
THANKS,
VANI NATHAN.

நம் நட்பு

தினம் திட்டும்
அப்பாவின்
வார்த்தைகளைவிட‌
திட்டாமல் நகரும்
நண்பனின் மெளனம்
கொடியது…

புள்ளியாக நீ
மறையும் வரையில்
நின்றழுதேன்…

புள்ளியில்லாக்
கோலமாக மாறிப்போனது
நம் நட்பு

காரணமொன்றி பிரிதலும்
பின்னுண்ர்ந்து
தோள்சேர்தலும் நட்பில்
மட்டுமே சாத்தியம்.
THANKS,
Nilaraseegan.

நம் நட்பு

எங்கிருந்தோ வந்தேன்
இன்பமாய் பழகினாய்.....
பிரிய மனமில்லை

நீ என் உறவுமல்ல ஆனால்
உன் துயரம் கண்டு
என் மனம் வாடும் ..
உன் இன்பம் கண்டு
என் மனம் துள்ளும்...

இது தான் நட்பு என்பதா??
எனக்கு புரியவிலை நண்பனே
உனக்கு புரிகிறதா?

அறிந்து கொண்ட மாத்திரத்தில்
ஆழமாய் துளிர்விட்டு
அழகாய் பூத்த
அற்புத உறவு நம் நட்பு

நீயே எந்தன் அன்புத் தோழன் மிர்ஷான்
என்றும் நானே உந்தன் உயிர்த் தோழன்.

THANKS,
SaRiKa!

Thursday, December 17, 2009

எப்படி சொல்வேன்…

எத்தனை அழகான
காட்சிகள் பார்த்தாலும்
உன்னை நினைக்கும் போதும்….
உன் பெயரை சொல்லும் போதும்….
அவை அழகற்றவை ஆகின்றன….
உன் முன்னால்…

எப்படி சொல்வேன்...

எப்படி சொல்வேன்...

என்னருகில் அவளிருக்க ,,,
அவளருகில் நானிருக்க...
எப்படி சொல்வேன்...

யாருமில்லா அவ்விடத்தில் ...
அனைத்துகொள்ள அவள்மட்டும்...
எப்படி சொல்வேன்...

மதி உலஉம் அந்நேரம்...
மதி மயங்கி அவள் சரிய..
எப்படி சொல்வேன்...

என் கண்ணீல் அவளும்...
அவள் கண்ணீல் நானும் நீந்த...
எப்படி சொல்வேன்...

என் இதயம் அவளை அடைய துடிக்க...
அவள் நாணம் அதை தடுக்க..
எப்படி சொல்வேன்...

அவள் கண்கள் எனை சிறை பிடிக்க..
என் கரமோ என்னவளை இறுக்கியனைக்க...
எப்படி சொல்வேன்...

அவளுதடோ முனுமுனக்க ...
அந்த மந்திரத்தை என் செவி மறுக்க...
எப்படி சொல்வேன்...

காற்று குட தடுமாறும்...
கடந்து செல்ல அவ்நெருக்கம்...
எப்படி சொல்வேன்...

கவிஞன் தோற்பான்...
அத்தருணத்தை வரையறுக்க திகைப்பான்..
அத்தருண வேளையனை..
எப்படி சொல்வேன்...எப்படி சொல்வேன்.

Monday, December 14, 2009

பிரிவு

பிரிவு என்றும் துயரமானதே..!

பத்து மாதத்தில் தாயைப் பிரிந்தபோது
உலகென்னும் தாயைச் சந்தித்தேன்..!
பிரிவு துயரம் தரவில்லை..
என் முதல் அழுகயை தவிர..!

நிலவு காட்டி சோரூட்டி
விடிய விடிய கதை சொல்லி
தாலாட்டி தூங்க வைத்த
பாட்டி இறந்தபோதும்..,
பிரிவு துயரம் தரவில்லை..
துளிர்த்து வந்த கண்ணீரோடு விடைகொடுத்தேன்..!

மூன்று வருடம் உயிராய் கலந்தவள்
கனவுலகில் என்னுடன் வாழ்ந்தவள்
காதல் சொன்ன மறுநிமிடம்
தோழியான போதும்
பிரிவு துயரம் தரவில்லை..
காதலர் மட்டுமே உணரும் தனிமை தவிர்த்து...!

ஆனால்..
நீ யார்..?

என் உடன் பிறந்தவனா..?
என் இருபது ஆண்டுகள் பகிர்ந்தவனா..?
உயிர் கொடுத்தவனா .. இல்லை .. அந்த ஆண்டவனா..?

நீ பிரிந்த போது மட்டும்
கண்ணீர் அருவியாய் பொங்கியதே..?
ஏன்..?

நாலாண்டு மட்டுமே உடன் இருந்தாய்..
உடன் சிரித்தாய்.. உடன் அழுதாய்..
வாழ்விர்க்கு அர்த்தம் கூடியதே
நம் நிழல்கள் ஒன்றாய் நடந்தபோது..!

நாம் கொண்ட சண்டைகள்
காதலின் ஊடலில் கூட
கிடைக்குமோ..?
அந்த கசப்பு கூட
நெல்லிக்கணியாய் இனிக்கிறதே..!

மகிழ்வை மட்டுமே மொழியாய்
கொண்ட அந்த நாலு வருடம்..,
புன்னகையை மட்டுமே
பேசித் திரிந்த அந்த நாலு வருடம்..,
கண்ணீரை எதிரியாக்கிக் கொண்ட
அந்த நாலு வருடம்..,

வாழ்வின் மூன்றாம் பிறையான
அந்த நாலு வருடம்..,
அந்த நாலு வருட கல்லூரி வாழ்வு முடிந்த போது
கண்ணீர் மட்டுமே மொழியானதே..!
ஏன்..?
வான் கொண்ட நட்சத்திரம் எல்லாம்
உடைந்து வந்து தலை மேல் இறங்கியதுபோல்
இருந்ததே..
ஏன்..?

நீ என் நண்பன் என்பதாலா..?

ஆம்..

நண்பன்..
நல்லவை எல்லாம் ஒன்றாய் ஆனவன்..
வாழ்வின் பொருளாணவன்..
இன்பத்தில் பங்கு கொண்டவன்..
துன்பத்தில் தோள் கொடுத்தவன்..
என் எல்லாமும் ஆனவன்..!

உன்னை பிரிவதென்பது
என் உயிர் பிரிவதைவிடவும்
கொடுமையானது..!

ஆனாலும் உயிர் வாழ்கிறேன்..
அதில் உன் உயிரும் கலந்திருக்கிறது..
அதனால்..!

உடல் மட்டுமே மண்ணைச் சேரும்
நம் உயிர் நட்பு என்னும் ஜோதியில்
சுடர் விட்டு வாழும்..!

வாழ்வோம் நண்பா..
இந்த பூமி சுற்றித் தீரும் வரை..!
சூரியன் மங்கி ஓயும் வரை..!
நட்பெண்ணும் இலக்கணம்
வரைந்துகொண்டே...
THANKS,
Vijay

இடைக்காலப் பிரிவு

மரமாகிய
உன்னிலிருந்து
பழமாய்
நான்
பழுத்து
விழுந்து விட்டதாய்
நினைக்காதே.
விதையில் இருந்து
முளைத்து
மரமாய்
உன்
அருகிலேயே
இருக்கத்தான்
இந்த
இடைக்காலப்
பிரிவு.

நட்பு

அம்மா வயிற்றில் சுமந்தால்
அப்பா தோளில் சுமந்தார்
காதலி இதயத்தில் சுமந்தால்
தோழி
நான் உன்னை சுமக்கவில்லை
ஏனென்றால் நட்பு ஒரு சுமையல்ல

நிழல் கூட மாலை நேரத்தில் பிரியும்
என் நினைவுகள் உன்னை விட்டு என்றும் பிரியாது

மரணமே வந்தாலும் உன்னை மறக்காத இதயம் வேண்டும்
மீண்டும் ஜனனம் என்றால் அதில் நீயே வேண்டும்
உரவாக அல்ல என் உயிர் நட்பாக

புரியாத நட்புக்கு அருகில் இருந்தாலும் பயனில்லை
புரிந்த நட்புக்கு பிரிவு ஒரு தூரமில்லை

நம் வெற்றியின் போது கை தட்டும் பல விரல்களை விட
தோள்வியின் போது கை கொடுக்கும் தோழியின் ஒரு விரலே சிறந்தது

THANKS,
anbharasan

பிரிவு...

இன்னும் பல நூறு ஜென்மம்
நான் மண்ணில் வாழ்ந்தாலும்
என் கண்களில் உன் பூ முகம்
நான் காண வேண்டும்
வாழும் கலங்கள் நூறு ஆனாலும்
நாம் வாழ்ந்த காலங்கள் வேண்டும்
நிழல் தரும் மரமாக என்னை காத்த நீ
உன் நிழல் கூட என்னைத்
தீண்ட முடியாமல்
பிரிந்தது ஏன்
நீங்காத ஓவியமாய் நீ
ஏன் மனத்திரையில்
சிரித்துக்கொண்டு நினைவிழந்த
போதையாய் நான்-என்னை
வதைத்துக் கொண்டு
சிந்தித்துப் பார்த்தால் வாழ்ந்த காலங்கள்
வறந்து போய் விட்டன
வாழும் காலமோ
மௌனித்துப் போய்விட்டது வரும்
காலமாவது நாம் இருவருக்கும்
வசந்த காலமாய் அமையாத?
மின்னல் போல் நீ வந்து நிட்பாயா
ஏன் சித்தரும் எண்ணங்களை சீலிரிக்க
வைக்க மாட்டாயா? உணர்வுகளை ஒன்றாக்கி
உயிரோடு உறவாடி திரிந்த நீ என்னை
ஊமையாக்கி அழவிட்டுவிட்டாயே?
பிரிவு...பிரிவு...பிரிவு...இச்சொல்
கேட்டால் தினமும் அழுகிறது மனது..

THANKS,
DivI.

பிரிவு

ஒரு பட்டுப்போன நட்பின்
வேர்களில் எப்போதும்
மிச்சமிருக்கும் ஒருசில
நினைவெண்ணும் நீர்த்துளிகள்

நட்பின் மரணம் நன்பர்களின்
மரணத்தை விட சோகமானது என்பது
பிரியும் நேரங்களில்
பலருக்கும் புரிவதில்லை

பழைய நினைவு அலைகளில்
நிற்க முடியாமல் தவிக்கும்

எத்தனையோ இதயங்கள்
மீண்டும் நட்பு துளிர்க்காதா
என்று ஏங்கும்

உண்மையான அன்பு எப்போதும்
பகைமை பராட்டு வதில்லை
அவை தற்செயலாய் சூழும் மேகம் போல
குறுகிய இடைவேளைகளில்
அனைத்தும் மன்னிக்கப்படும்

நீளும் மௌனங்கள்
பாலை நிலத்து பகல்கள்
சுட்டெரிக்கும் நினைவுகளால்
மனம் வெதும்பும்

மறப்பதும் மன்னிப்பதும் தான்
கால சூழற்சியை இன்னும்
துரிதப்படுத்துகின்றன

இதயங்களின் பிரிவு
அணுப் பிளவின் தாக்கத்தைவிட
அதிகம் பாதிக்கிறது

சிலர் மட்டும்
பயணித்த சிறகுகளை
அடியோடு மறந்துவிடுகின்றனர்

பலர் இன்னும்
நீளும் இரவுகளின்
நீளம் குறையாதா
எண்ணும் ஏக்கத்தோடு

கால சக்கரத்தினை
கண் கொட்டாமல் பார்க்கின்றனர்.

THANKS,
யாழிசை

என்ன சொல்ல நினைத்தாய்?

வாழ்வின் திசைகள்
நம் பிரிவை தீர்மானிக்கும்
அந்த இறுதியில்
என்னிடம் என்ன சொல்ல
நினைத்தாய்?
உனக்கும் எனக்கும்
இடையே ஒரு
வெற்றிடம் அமர்ந்து
நமது மௌனங்கள்
கைகோர்க்கும் அந்த
கடைசி நிமிடங்களில்
என்னிடம் என்ன சொல்ல
நினைத்தாய்?
பிரிவுவலி மறைக்க
சிரிப்பு முகமூடியணிந்து
என் எதிர்காலம் பற்றி கேட்ட
உன் சம்பிரதாய கேள்விகளிடையே
என்னிடம் என்ன சொல்ல
நினைத்தாய்?
கடைக்கண்ணால் பார்த்தபடி பேருந்தின்
கடைசிப்படிக்கட்டில் கால்வைக்கும்
கடைசி நிமிடத்தில்
என்னிடம் என்ன சொல்ல
நினைத்தாய்?
நகரும் பேருந்து
ஜன்னல் வெளியே
ஒற்றைப்பார்வை வீசி
உடன் முகம் திருப்பிய
அந்த ஒற்றை நொடியில்
என்னிடம் என்ன சொல்ல
நினைத்தாய்?

THANKS,
basha

பிரிவு

கல்வியின் பிரிவு
பள்ளியின் நினைவு
வேலையின் தொலைவு – ஓவ்வொரு
வேளையும் குடும்ப நினைவு
கல்லூரியின் பிரிவு
காதலின் தொடர்வு
பெண் குழந்தையின் திருமண பிரிவு
பெற்றோர்களின் ஆனந்தக் கண்ணீர் பிரிவு
பொருளாதாரத்தின் சரிவு
போகும் வெளிநாட்டு மகனின் பிரிவு
உறவுகளின் பிரிவு
உள்ளங்களின் நினைவு
வாழ்க்கையின் பிரிவு
பிரிவு ஒரு நெகிழ்வு
அதில் வருவதில்லை சரிவு – பின்
வருமே வசந்தங்களின் மகிழ்வு
பெற்றோர்களின் பிரிவு மீண்டும்
பார்க்க எடுக்க வேண்டும் மறுபிறப்பு.

THANKS,
தே.மாலதி.

நாம் இப்பொழுது….

என்ன செய்துகொண்டிருப்பாய் நீ
நீ நடந்த வீதிகளின்
ஒவ்வொரு அங்குலத்திலும்
உன் நினைவுகளை
நான் சேகரித்துகொண்டிருக்கும்பொழுது!
யாருடைய தோள்களில்
நீ சாய்ந்திருப்பாய்
“என் மனம்,மெய்,உயிரெல்லாம் நீயெ” என
தொடங்கும் உன் பழைய கவிதை படிக்கும்பொழுது!
எந்த குடையின் கீழ்
ஒதுங்கியிருப்பாய்
யாருமற்ற பாலையில்
தொடர்ந்து விழும் சாரல்
உன் நினைவை என்மேல்
தௌ¤க்கும்பொழுது!
புணர்ச்சியின் எத்தனையாவது
தளத்தில் நீ நிற்பாய்
காமம் தலைக்கேறி நான்
கட்டிய மனைவியின்
கரம் பற்றும்பொழுது!
உன் குழந்தைக்கு என்ன
கதை நீ சொல்லிகொண்டிருப்பாய்
கானல் நீரான நம் காதலை
என் ஒரு மாத குழந்தைக்கு சொல்கையில்!

THANKS,
basha

பிரிவு

ஆள‌ர‌வ‌ம‌ற்ற‌ தெருவில்
த‌ழுவி ம‌றையும்
பிற்ப‌க‌ல் வெயிலாய்
அந்த‌ பிரிவு நிக‌ழ்ந்துவிட்ட‌து
பிரிவென்ப‌து ஒரு தொட‌க்க‌ம்
பிற‌கு ஒரு ச‌ட‌ங்கு
பிற‌கு ஒரு வ‌லி
பிற‌கு ஒரு மௌன‌ம்
பின்பு ஏதுமில்லை
விட்டு தொலைந்த‌
ம்று நாளில்
கூழாங்க‌ற்க‌ளின் நிற‌த்தை
தாங்கி செல்லும் ந‌தியாய் இருப்பேன்
என‌து திசைக‌ள் அந்த‌
க‌ற்க‌ளின் முக‌ங்க‌ளில் செதுக்க‌ப்ப‌ட்டிருக்கும்.
பிரிதொரு நாள்
பிரிதொரு தெரு
பிரிதொரு வான‌ம்
இடைக்கால‌த்தில் அடைக்க‌ல‌ம் த‌ந்த‌வ‌ர்க‌ளே, த‌ந்த‌வைக‌ளே
ந‌ன்றிக‌ள் ப‌ல‌!!!

THANKS,
basha

பிரிவு

பிரிவுகளின் காயங்களில்...
பக்குவப்பட்டு,
பிரிவோம் எனத்தெரிந்தே
பழகுவதால்...
வலிப்பதில்லை எந்தப் பிரிவும்!
காதல் பிரிவைத் தவிர...
THANKS,
Gnaniyar

Saturday, December 12, 2009

பருவக் காதல்

வகுப்பு பதிவில்
என் பெயரையும் மறந்து
அவள் பெயருக்காக காத்திருப்பேன்,
"எஸ் சர் "
என்ற குரலுக்காக.


அவ்வளவு கூச்சலிலும்,
கடைசி வரிசையில் அமர்ந்திருந்தும்,
மெல்லியதாய் என் காதுகளுக்கு மட்டும்
கீர்த்தனையாய் இசைக்கும்
அவள் கொலுசின் ஓசை


சில நொடிகள் பேச
கண்ணாடி முன்
பல மணி நேர ஒத்திகை


சொந்தமே இல்லாத ஊரிலும்,
திருமணம்,விசேஷம் என்று சொல்லி
பேருந்தில் ஏறினேன்
அவள் போகும் ஊருக்கு
சேர்ந்து பயணம் செய்ய..


நாத்திகத்தை நசுக்கி,
அர்ச்சனை செய்ய வைத்தது,
அவள் பிறந்த நாள்


உனைக் காண்பதைத் தடுக்கும்
விடுமுறை நாட்கள்,
எனக்கு வெறுத்தே போயின.


காதலை ஒப்பிக்க காலம் தாழ்த்த,
வேறு ஊருக்கு இடம் பெயன்றாள் என்னவள்.
அவளில்லாத நான்,
ப்ரோசஸர் இல்லாத கணினியாய்
சாரமில்லாமல் இருக்க,
காலச் சக்கரம் மெல்ல சுழல ஆரம்பித்தது.


திடீரன ஒரு நாள்,
மறுபடியும் கொலுசொலி,
இம்முறை கீர்த்தனை அல்ல,
இது சிம்பொனி!


வகுப்பில் புதுவரவாக ஒரு முள்ளை!
அடடா...இவள் தான் நமக்காக பிறந்தவள்
என மனம் சொல்ல
தொடங்கியது இரண்டாம் இன்னிங்க்ஸ்!


இப்படி விடலை பருவத்தில்,
பள்ளிக் காதல்
கல்லூரிக் காதல்
அக்கம் பக்கத்துக் காதல்
கைப்பேசிக் காதல்
இணையக் காதல்
என
அனைத்தையும் காதலித்ததில்
அன்பு,
ஆரவாரம்,
சந்தோஷம்,
ஆர்ப்பாட்டம்,
கனவு,
கொண்டாட்டம்,
ஏக்கம்,
வியப்பு,
எதிர்பார்ப்பு,
என சகல உணர்ச்சியும் இருந்தது
காதலைத் தவிர!

இறுதியில்
திருமணம் தான்
உணரவைத்தது
காதலை!

உண்மைக் காதல்
திருமணத்திற்குப் பின்னே
உணரப்படுகிறது!

THANKS,
கபிலன் .

பள்ளிப் பருவக் காதல்..

விடை தெரியா வினா...!?


“எனக்கு நீ யார்...?”
பள்ளி இறுதி நாளில்
உன்னை நான் கேட்டேன்
விடையென்று நீ உதிர்த்துச்
சென்ற உன் உதட்டுப்
புன்னகை இன்னும்
விடை தெரியாமல்
என்னுள்
புதைந்து கிடைக்கிறது…

என் கேள்விகள்
எத்தனைப்பக்கங்களானாலும்
உன் பதில் என்னவோ
மௌனம் கலந்த ஒரு
புன்னகை தான்...
அத்தனை கேள்விகளும் உன்
ஒரு அங்குல புன்னகை
முன் மண்டியிடும் மர்மமென்ன...?

எத்தனையோ முறை
நீ கேட்டு விடுவாயோ என்று
பக்க பக்கமாக
பதில் தயாரித்து வருவேன்
அத்தனை முறையும
நீ என் பெயரைக் கேட்டால் கூட
விடை தெரியாமல்
விழிப்பேன்…
உன் பார்வை என்னும்
காந்த அலையில்
என் மூளை நரம்புகள்
முடக்கப்படுவது
இயற்கை தானே...?

கோனார் தமிழ்
உரை போல
காதலுக்கும் ஒரு
வழி காட்டியிருதிருந்தால்
அதுவாவது என் காதலுக்கு
ஒளி காட்டியாக
இருந்திருக்கும்

கவிதை
நீ கற்றுத்தந்த பாடம்...
உன் மௌனத்தை
மொழி பெயர்த்தேன்
எல்லோரும் என்னை
கவிஞனென்றார்கள்...
உண்மையில் நானொரு
மொழிபெயர்ப்பாளன்
என்பது எனக்கு உனக்கும்
மட்டுமே தெரிந்த உண்மை...

ஒரு திருவிழாவில்
மீண்டும் நாம்
சந்தித்துக் கொண்டோம்
உன் கணவனுடன்…
என் மனைவியுடன்…
“யாரம்மா இது..?”
உன் மகள்..
அன்று விட்டுச்சென்ற
புன்னகை
உன் உதட்டை
மீண்டும் தொட்டுச்சென்றது..
ஒரு கேள்விக்கு இன்னொரு கேள்வி..
என்றாலும்
விடை கிடைத்த திருப்தியுடன்
மற்றவர்கள்...
விடை தெரியாத
வினாவுடன் நான்...
THANKS,
கீழை ராஸா.

உனக்கும் எனக்கும்...

என் தங்கையின்
தோழிகளில் ஒருத்தியாய், நீ
என் வீட்டிற்கு வந்திருந்தாய்
ஹலோ! அண்ணா, நான் ரேவதி
ஹலோ! அண்ணா, நான் ரம்யா
என்றவாறு அறிமுகப்படலம்
ஆரம்பித்தது.
சரியாக உன் முறை வரும்போது
இருமத்தொடங்கினாய்,
உன் சில்மிஷ சிரிப்பினூடே
இவ திவ்யாண்ணா,
என்று தங்கை சொன்ன
அந்த நொடியில் ஆரம்பித்திருக்கலாம்
உனக்கும் எனக்குமான காதல்!


ஏதோவொரு அந்தி நேரம்
எந்த பூ ரொம்ப அழகு?
என்ற உன் கேள்விக்கு,
மாங்காப்பூ போட்ட ரவிக்கை,
சிவப்பு பட்டு பாவாடையும்,
மயில்கழுத்து நிற தாவாணியில்
இருக்கும் பெண்ணின்
கூந்தலில் இருக்கும் எந்த பூவும் அழகு
என்று சொல்லியிருந்தேன்,
டி, இந்த ஜிமிக்கி
அம்மா புதுசா வாங்கி தந்தா,
எப்படி இருக்கு? என்று
மாங்காப்பூ போட்ட ரவிக்கையில்
சிவப்பு பட்டு பாவாடையில்
மயில்கழுத்து நிற தாவாணியில்
என்னை பார்த்துக்கொண்டு
என் தங்கையிடம் கேட்டுக்கொண்டிருந்த
அந்த நொடியில் ஆரம்பித்திருக்கலாம்
உனக்கும் எனக்குமான காதல்!



திறந்திருந்த மேசையும்,
பிரிந்திருந்த நாட்குறிப்பும்,
முன்னொரு மழை நின்ற
மாலை நேரத்தில்
சூடான காபியின் மணமிக்க
ஆவியை ரசித்தபடி,
உனக்காக நான்
எழுதியிருந்த கவிதையின்
கடைசி வரிகளில்
அரைப்புள்ளியும், காற்புள்ளியுமாய் – நீ
உதிர்த்துசென்றிருந்த பூக்கள்
பார்த்த அந்த நொடியில் ஆரம்பித்திருக்கலாம்
உனக்கும் எனக்குமான காதல்!

THANKS,
முரளிகுமார் பத்மநாபன்